บทที่ 648 กลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์

บทที่ 633: กลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์

เจ็ดวันหลังจากการประชุมสิ้นสุดลง กระบวนการแช่แข็งร่างของโจวตงไหลก็ถูกดำเนินการโดยฉินกวงด้วยตัวเอง

เมื่อมองดูศิษย์รักที่ตนฝากความหวังไว้กลายเป็น “รูปปั้นน้ำแข็ง” อยู่ในแคปซูลแช่แข็ง หัวใจของฉินกวงก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและจนปัญญา

เขานึกย้อนไปถึงบทสนทนาระหว่างเขากับโจวตงไหลเมื่อคืนวานนี้

ตอนแรกฉินกวงตั้งใจจะดุด่าโจวตงไหลสักสองสามคำ แต่พอถึงเวลาจริง เขากลับทำได้เพียงตบไหล่ลูกศิษย์คนนี้เบาๆ

“คราวหน้าก่อนจะตัดสินใจเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ฉันหวังว่าเธอจะคิดให้รอบคอบ หรือไม่ก็ปรึกษาคนอื่นให้มากกว่านี้”

“อาจารย์ครับ อาจารย์เคยบอกผมว่า ผู้บัญชาการที่แท้จริงในสนามรบพึ่งพาได้เพียงตัวเอง ทุกการตัดสินใจต้องรวดเร็วและแม่นยำ ผู้บัญชาการต้องรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของตนเอง ต้องเด็ดขาด ไม่ใช่คอยหวังพึ่งให้คนอื่นมาช่วยแบ่งเบาภาระในที่ประชุม หากทุกการตัดสินใจสำคัญต้องผ่านการโหวต งั้นตอนที่ปืนใหญ่ของศัตรูถล่มฮั่นโจว เราคงยังนั่งโหวตกันอยู่ในห้องประชุม ตอนนั้นอาจารย์เป็นคนวางแผนการรักษาแบบผ่าตัดให้กองเรือ นั่นก็เป็นการตัดสินใจของอาจารย์เอง ในฐานะลูกศิษย์ ผมก็แค่ทำตามแบบอย่างของอาจารย์ครับ”

“เฮ้อ... ในเมื่อเธอเก่งกาจ มีไหวพริบ และมีความรับผิดชอบขนาดนี้ เธอก็ควรจะไปทำหน้าที่ของเธอ ไม่ใช่มาเล่นตุกติกเพื่อหลบเลี่ยง! ฉันมันแก่แล้ว...”