บทที่ 487 แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

**บทที่ 476: แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ**

แม้แต่ระดับสูงของจักรวรรดิก็ยังคาดไม่ถึงว่า ในช่วงเวลาที่การรบขั้นแตกหักเพิ่งผ่านพ้นช่วงหยั่งเชิง และกำลังเข้าสู่ช่วงการเข่นฆ่าที่ยากลำบากที่สุด เมื่อฝ่าย "ผู้มีดวงตาซับซ้อน" (复眼者) เผยไพ่ตายใบใหม่ เหล่า "ผู้ขนส่ง" (搬运者) ที่ควรจะกระจัดกระจายไปดั่งดวงดาวตามแผนเดิม กลับเลือกที่จะไหลย้อนกระแสกลับมา

หากพวกเขาเลือกที่จะหนี อย่างน้อยที่สุดก็อาจจะมีชีวิตรอดต่อไปได้อีกหลายปี หรืออย่างมากก็อาจอยู่จนสิ้นอายุขัย

ผู้ขนส่งส่วนใหญ่ไม่เคยผ่านการฝึกฝนทางทหารอย่างมืออาชีพ แม้จะมีอดีตทหารผ่านศึกอยู่บ้าง แต่ก็ล้วนชราภาพเกินกว่าจะควบคุมอาวุธสงครามที่มีความเข้มข้นสูงได้

ยิ่งไปกว่านั้น ยานของเหล่าผู้ขนส่งเป็นเพียงยานพลเรือนและยานอุตสาหกรรม ระบบอาวุธที่ติดตั้งมานั้นล้าสมัยไปนานแล้ว และสมรรถนะในการเร่งความเร็วของยานก็ย่ำแย่เหลือเกิน

แม้ฐานจำนวนของกองเรือผู้ขนส่งจะมหาศาล แต่แทบไม่มีประสิทธิภาพในการรบ ต่อให้มาถึงก็ไม่อาจช่วยอะไรได้มากนัก

ระดับสูงของจักรวรรดิกลับปรารถนาให้คนเหล่านี้กลายเป็นยูโทเปียสุดท้ายของอารยธรรมมนุษย์ เป็นเผ่าพันธุ์ที่ร่อนเร่ไปในอวกาศ ขอเพียงมีชีวิตรอดต่อไปได้อีกวันก็ยังดี

ตราบใดที่ยังมีคนเหลือรอดอยู่ นั่นหมายความว่ามนุษยชาติยังไม่สูญสิ้นไปอย่างสมบูรณ์

ทว่าพวกเขากลับขัดคำสั่งและหวนกลับมา

อย่างไม่คิดชีวิต