บทที่ 445 ได้อย่างเสียอย่าง

# ผมไม่ได้อยากเป็นผู้กอบกู้โลกเสียหน่อย ตอนที่ 436: ได้อย่างเสียอย่าง

สามชั่วโมงผ่านไป เฉินเฟิงลืมตาตื่นขึ้นตรงเวลาท่ามกลางกระแสไฟฟ้าที่ช็อตไปทั่วร่าง

ปริมาณข้อมูลที่ "เวยเวย" รวบรวมได้ในช่วงสามชั่วโมงนี้มหาศาลเกินกว่าที่เฉินเฟิงจะจินตนาการได้

หากเป็นประสิทธิภาพของเวยเวยในตอนแรก ย่อมไม่มีทางประมวลผลข้อมูลจำนวนมหาศาลขนาดนี้ได้ทัน

ข้อมูลที่ไหลเวียนอยู่ในเครือข่ายควอนตัมภายนอกเพียงหนึ่งวินาที เวยเวยต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งแสนวินาทีในการตีความเบื้องต้น

แต่โชคดีที่เวยเวยดูเหมือนจะได้รับประโยชน์จากการอ่านความทรงจำของเฉินเฟิง อีกทั้งแกนพลังงานของมันยังถูกบรรจุด้วย "แบตเตอรี่ชีวภาพ" ที่ชาร์จพลังได้จำนวนมาก เช่น ดีงู หางเสือ และเขี้ยวหมาป่า ทำให้มันซึมซับกลิ่นอายของสติปัญญาเข้าไปบ้าง จนมันสามารถบรรลุเคล็ดวิชาพิเศษอย่างหนึ่งได้

เคล็ดวิชานี้คือการกวาดสายตาอ่านข้อมูลอย่างรวดเร็ว คัดกรองประเด็นสำคัญ อะไรที่ไม่เข้าใจก็วางไว้ก่อน แล้วจดจ่ออยู่กับเรื่องที่เร่งด่วนเท่านั้น

เฉินเฟิงเริ่มจากการตรวจสอบระดับเทคโนโลยีของมนุษยชาติในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด

มนุษยชาติในแขนดาราจักรนายพราน (Orion Arm) ปัจจุบันใช้สมองกลอัจฉริยะร่วมกัน ข้อมูลส่วนใหญ่จึงเชื่อมโยงถึงกัน