เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 437: ไม่เข้าร่วมสงคราม
เฉินเฟิงรู้สึกยินดีกับจำนวนประชากรมนุษย์อันมหาศาลที่กระจายตัวอยู่ในแขนกังหันนายพราน (Orion Arm) ในปัจจุบัน แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ผิดหวังที่ไม่ได้เห็นความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่สูงส่งกว่านี้
การขยายอาณาเขตของจักรวรรดิเกิดจากการที่ผู้คนบนยาน "ฟั่นจิ้น" (Endeavour) ส่วนหนึ่งได้หลบหนีออกจากระบบสุริยะเมื่อ 500 ปีก่อน แล้วไปตั้งรกรากในสถานที่ต่างๆ
นอกเหนือจากประตูมิติควอนตัมแล้ว เทคโนโลยีใหม่ๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้นส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตที่เฉินเฟิงคาดการณ์และอนุมานไว้ได้ ซึ่งการที่เขาสามารถเข้าใจมันได้ทั้งหมด นั่นหมายความว่าระดับเทคโนโลยีของมนุษย์ยังไม่ก้าวหน้าพอ
ปัจจุบันประชากรมนุษย์รวมมีประมาณ 35 ล้านล้านคน เฉลี่ยแล้วในแต่ละระบบดาวมีประชากรราว 2,430 ล้านคน และมนุษย์ได้สร้าง "เยื่อหุ้มไดสัน" (Dyson Membrane) ระดับดาวฤกษ์ไว้กว่าหนึ่งแสนแห่ง
จำนวนประชากรดูเหมือนจะมหาศาล พลังงานที่ใช้ก็ดูน่าทึ่ง แต่ทั้งหมดนี้ยังเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณ ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
หากศัตรูยังคงเป็นเพียงยานรบทรงกลม เฉินเฟิงอาจประกาศชัยชนะล่วงหน้าไปแล้ว แต่ในตอนนี้ ศัตรูในจินตนาการของเขาได้เปลี่ยนจากยานทรงกลมกลายเป็น "ยานทรงปริซึม" (Prism Ship) นับล้านลำของอารยธรรมตาประกอบ (Compound Eye) ที่กระจายตัวอยู่ในอาณาเขตทางช้างเผือก แถมเขายังต้องคำนึงถึงภัยคุกคามจากดาวแม่ของพวกมันในกลุ่มดาวหญิงสาวอีกด้วย ดังนั้นนี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาฉลองล่วงหน้า