บทที่ 444 กาแล็กซีอันเจิดจรัส ขอเมามายให้สร่างโศก

บทที่ 435: กาแล็กซีอันเจิดจรัส ขอเมามายให้สร่างโศก

หลังจากตั้งค่าโหมดนำร่องอัตโนมัติเรียบร้อย เฉินเฟิงก็เดินกลับเข้าห้องนอน

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเขาต้องวุ่นวายและเหน็ดเหนื่อยมาโดยตลอด ในที่สุดเขาก็สามารถนอนหลับได้อย่างสนิทใจเสียที

บนโลกนั้น เนื่องจากภัยคุกคามจากสัตว์กลายพันธุ์และเหล่าแมลงที่คอยรบกวน ตลอดเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ ส่วนใหญ่เขาแทบไม่ได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มเลย

หลังจากได้ "ซิงเฟิง 1" และ "ซิงเฟิง 2" มา ความเป็นอยู่ก็ดีขึ้นเล็กน้อย แต่ในใจก็ยังคงไม่รู้สึกปลอดภัยนัก

ความสับสนในจิตใจส่งผลต่อคุณภาพการนอนของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ความสับสนเหล่านั้นถูกถ่ายทอดออกมาอย่างตรงไปตรงมาในบันทึกประจำวัน จนกระทั่งเขาพบฐานลับของดร.เชียร์เกย์และออกเดินทางได้สำเร็จ อาการเหล่านั้นจึงค่อยทุเลาลงบ้าง

หลังจากเฉินเฟิงหลับไป ฟูไลเดสกลับไม่ได้นอน เขายังคงนั่งอยู่ในห้องนอนของตนเองราวกับรูปปั้น

เขาถูกบังคับให้ย้ายมาอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

แน่นอนว่าท่าทีของฟูไลเดสไม่ว่าจะคุ้นเคยหรือไม่ก็ดูไม่ต่างกันนัก ไม่ว่าจะมองมุมไหนเขาก็เหมือนรูปปั้นหิน มากกว่าจะเป็นมนุษย์ เหมือนหุ่นยนต์ที่แบตเตอรี่หมดเสียมากกว่า