บทที่ 425 มือเปล่าฉีกฝูงหมาป่า

第418章 มือเปล่าฉีกฝูงหมาป่า

อาจเป็นเพราะพืชพรรณหนาทึบเกินไป ความชื้นในอากาศสูงจัด หรือปริมาณน้ำในชั้นบรรยากาศมีมากเหลือเกิน หรือบางทีโลกที่เย็นชานี้อาจต้องการมอบของขวัญต้อนรับอันเร่าร้อนให้กับเฉินเฟิง สายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วงจึงไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลย

ด้วยสมรรถภาพร่างกายของเขา ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะป่วยเพราะเปียกฝน เขาซุกมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกง เดินทอดน่องท่ามกลางสายฝนตรงไปยังเมืองร้างที่พบก่อนหน้านี้

แม้สำหรับเขาในตอนนี้ การจะอาศัยอยู่ที่ไหนก็ไม่ต่างกัน เพราะอย่างไรเสียก็มีเพียงตัวคนเดียว

แต่ในจิตใต้สำนึก เขากลับอยากเข้าไปอยู่ในตัวเมืองโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับมนุษย์คนอื่น

ขอเพียงแค่ได้พบรูปถ่ายของคนแปลกหน้าในห้องเก่าๆ ที่ถูกทิ้งร้างสักใบ ก็ยังพอจะทำให้รู้สึกถึงความเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง

ขณะเดินไปพลางคิดไป สายฝนที่เย็นเยียบกลับค่อยๆ ดับไฟแห่งความกระวนกระวายในใจเขาลง ทำให้เขาสามารถวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันได้อย่างเยือกเย็นยิ่งขึ้น

เฉินเฟิงวางแผนง่ายๆ ขึ้นมาก่อน