กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
# เพื่อตัวเอง... การดิ้นรนนั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด
“อ้วน ฟังฉันนะ”
ภายในสำนักงานใหญ่ของบริษัทซิงเฟิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สาขาอเมริกาเหนือ เฉินเฟิงกอดอกมองโอวจวิ้นหล่างที่ยังคงมีรอยคล้ำใต้ตาจางๆ อยู่ตรงหน้า
โอวจวิ้นหล่างตอบรับ “ศิษย์พี่พูดมาได้เลยครับ ผมฟังอยู่”
“นายต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ เราไม่ได้ดิ้นรนเพื่อตอบสนองความต้องการของคนอื่น และไม่ใช่เพื่อไม่ให้คนอื่นผิดหวัง”
“การเอาความพยายามของตัวเองไปผูกไว้กับความคาดหวังของผู้อื่น หรือผูกไว้กับการอยากให้ชื่อเสียงจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ให้คนจดจำนั้น มีแต่จะทำให้ตัวเองจมดิ่งลงสู่ความท้อแท้ได้ง่าย”
“ดังนั้น จงเปลี่ยนวิธีคิดเสียใหม่ จงดิ้นรนเพื่อตัวนายเอง เพื่อให้คุณค่าในตัวเองบรรลุผลอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด เมื่อนั้นนายจะสามารถพูดได้เต็มปากว่าไม่ละอายแก่ใจ และชีวิตนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายอีก”
“คำว่า ‘ไม่ละอายแก่ใจ’ และ ‘ชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดาย’ ฟังดูง่าย แต่ลองมองย้อนดูประวัติศาสตร์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีสักกี่คนที่กล้าพูดว่าทำได้จริง?”
“สิ่งที่เรียกว่า ‘ไม่ละอายแก่ใจ’ อย่างแรกคือการ ‘ถามใจ’ ตัวเองให้ชัดเจนว่าความต้องการที่แท้จริงในใจคืออะไร เข้าใจศักยภาพที่แท้จริงของตัวเองให้ถ่องแท้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่นายจะสามารถผลักดันเจตจำนงไปจนถึงขีดสุด และดึงศักยภาพในการสร้างคุณค่าให้แก่อารยธรรมออกมาได้จนถึงที่สุด จากนั้นจึงจะสามารถเงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดินได้”
“คำว่า ‘ฟ้าดิน’ ในที่นี้ ก็คือใจของเราเอง”