บทที่ 396 นายช่างเลือกเกิดได้ดีจริงๆ

ตอนที่ 391 นายช่างเลือกเกิดได้ดีจริงๆ

ผมไม่อยากได้

แต่ผมก็ไม่อยากยกให้พวกคุณเหมือนกัน

ต่อให้ผมโยนทิ้งให้คนอื่น ผมก็ไม่ยอมให้พวกคุณได้ผลประโยชน์ไปแม้แต่นิดเดียว

ในหูของเจ้าอ้วนโชคร้ายคนนี้ นี่คือความหมายทั้งหมดที่เฉินเฟิงสื่อออกมาผ่านคำพูดเพียงไม่กี่คำ

เขาโกรธมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

ในเมื่อตระกูลลูลงมาเล่นเอง ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่อยากแตกหักจนพังพินาศไปข้างหนึ่ง ดังนั้นทั้งตัวเขาและคนที่หนุนหลังเขาอยู่ ก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนฝืนทนยอมรับไป

แม้ว่าคนที่หนุนหลังเขาจะมีมากมายและมีอิทธิพลสูงส่ง แต่ตระกูลลูเองก็ไม่ใช่ตัวตนที่โดดเดี่ยว พวกเขาก็เป็นตัวแทนของกลุ่มผลประโยชน์ที่มีขนาดไม่เล็กเช่นกัน หากสู้กันจริงๆ ก็ไม่มีใครกลัวใคร

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินเฟิงสนิทสนมกับลูเวยมาตั้งแต่ต้น การที่เขาตัดสินใจเข้าหาตระกูลลูในตอนนี้จึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่แล้ว

หากยังจะดึงดันแย่งชิงไป ก็ไม่ใช่การแย่งชิงสิ่งที่ไร้เจ้าของ แต่เป็นการกระชากอาหารออกมาจากปากคนอื่น