บทที่ 397 ความคิดเชิงควอนตัมและสัญชาตญาณ

ตอนที่ 392 ความคิดเชิงควอนตัมและสัญชาตญาณ

หลังจากแกล้งโอวอ้วนจนพอใจแล้ว อารมณ์ของเฉินเฟิงก็ดีขึ้นมาก

แม้แต่ไล่เอินที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ยังเผยรอยยิ้มที่เข้าใจความหมายนั้นออกมา

โอวจวิ้นหล่างคนนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทุกเรื่อง อย่างน้อยในเรื่องการร้องเพลงเขาก็มีพรสวรรค์ไม่น้อยเลยทีเดียว

ส่วนเรื่องอื่นน่ะหรือ... พูดไปก็คงยาก

เฉินเฟิงยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ่อยครั้ง

เพราะเจ้าอ้วนคนนี้แค่ดูโง่เขลาภายนอก แต่จริงๆ แล้วหัวสมองถือว่าใช้ได้เลย ตอนที่จัดการกับโจวอาเมื่อก่อน วิธีการเล่นงานแบบลับๆ ของเจ้าอ้วนเคยทำให้เฉินเฟิงทึ่งมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไม พอถึงเวลาลงมือทำอะไรจริงๆ จังๆ ถึงไม่เคยสำเร็จสักที

บางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตา จุดเริ่มต้นของชีวิตเขาอาจจะเป็นจุดสิ้นสุดของคนอื่นไปแล้วก็ได้

บางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตาจริงๆ

เฉินเฟิงไม่ได้สนใจเจ้าอ้วนอีก เขาหันไปชวนไล่เอินคุยต่อ