บทที่ 395 ทฤษฎีการจัดสรรทรัพยากร

บทที่ 390 ทฤษฎีการจัดสรรทรัพยากร

เดือนพฤษภาคมในฮั่นโจว สภาพอากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ผู้คนบนท้องถนนเดินกันขวักไขว่

บางคนสวมกางเกงขาสั้นต้อนรับฤดูร้อนแล้ว ขณะที่บางคนยังคงแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแขนยาวขายาวสำหรับฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง

เฉินเฟิงสวมเสื้อโปโลเรียบง่าย ท่อนล่างเป็นกางเกงลำลองสามส่วนที่ซื้อมาลวกๆ ตอนอยู่ลอสแอนเจลิส รูปลักษณ์ภายนอกดูธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น แต่เมื่อบวกกับหมวกแก๊ปและแว่นตาเลนส์ธรรมดาสีเข้มที่เขาใส่เพื่อพรางตัวแล้ว กลับทำให้ดูมีพิรุธอยู่บ้าง

เขานั่งตรงโต๊ะริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ในร้านอาหาร พลางพุ้ยข้าวเข้าปากคำโต พลางหันไปมองผู้คนและรถยนต์ที่สัญจรไปมาบนท้องถนนผ่านกระจกใส

บางคนเดินก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือจนปลายเท้าสะดุดเข้ากับร่องกระเบื้องที่เผยอขึ้นมาอย่างไม่ทันระวัง จนต้องแยกเขี้ยวร้องด้วยความเจ็บปวด

รถแท็กซี่คันหนึ่งจอดเทียบข้างทาง ประตูเบาะหลังเปิดออก หญิงสาวคนหนึ่งเดินลงจากรถด้วยใบหน้าบึ้งตึงเต็มไปด้วยโทสะ

ชายหนุ่มอีกคนรีบก้าวลงจากรถตามหลังเธอมาติดๆ แล้ววิ่งไล่ตามไปด้วยความลนลาน

ฝ่ายชายพยายามจะดึงมือฝ่ายหญิง

ฝ่ายหญิงสะบัดออก พอโดนดึงอีกก็สะบัดออกอีก วนเวียนอยู่เช่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า