บทที่ 394 หัวจะปวด

ตอนที่ 389 หัวจะปวด

ตอนแรกที่ตระหนักถึงปัญหานี้ เฉินเฟิงตั้งท่าจะสาวเท้าวิ่งออกไปข้างนอกทันที

แต่สามวินาทีต่อมาเขากลับหดหัวกลับมา แล้วซุกตัวลงกับโซฟาเหมือนปลาเค็มตัวหนึ่ง

อย่างไรเสียเรื่องมันก็สายเกินแก้ไปแล้ว ต่อให้วิ่งเร็วแค่ไหนก็เปลี่ยนข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นแล้วไม่ได้

ในฐานะผู้เล่นรายใหญ่ที่เชี่ยวชาญการปั่นหัวเวลาเป็นพิเศษ เขากล่าวว่าตนเองสามารถควบคุมอนาคตได้ แต่กับเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้วนั้น เขาสิ้นไร้ไม้ตอกจริงๆ

ต่อให้เรื่องนี้จะเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสามชั่วโมงก่อนก็ตาม

เอาเถอะ ต่อให้เป็นแค่หนึ่งวินาทีก่อน มันก็กลายเป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นแล้วอยู่ดี

ตามบันทึกประวัติศาสตร์ หลังจากงานแถลงข่าวของหลูเวยสิ้นสุดลง ตัวเขา หลูเวย และจงเล่ยซึ่งเป็นคู่ข่าวลือร่วมบ้านของเฉินเฟิง ทั้งสามคนต่างก็หายตัวไปราวกับล่องหนไปจากโลก

จนกระทั่งเวลาผ่านไปหนึ่งเดือนเต็ม แต่ละคนถึงค่อยๆ ทยอยปรากฏตัวสู่สายตาของสาธารณชนอีกครั้ง

ปรมาจารย์เฉินกล่าวว่า คนโบราณไม่ได้หลอกฉันเลยจริงๆ