บทที่ 392 ลาก่อน

บทที่ 387: ลาก่อน

การสั่นไหวครั้งแรกนั้นแผ่วเบาและกินระยะเวลาเพียงสั้นๆ

เฉินเฟิงไม่ทันสังเกตเห็น แต่ผู้มีดวงตาประกอบ (复眼者) กลับรับรู้ได้

ทว่าผู้มีดวงตาประกอบไม่ได้ใส่ใจ

ยานรบทรงปริซึมยังคงเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่กำหนดด้วยความเร็ว 150,000 กิโลเมตรต่อวินาที และจะเดินทางไปถึงตำแหน่งของเยื่อหุ้มไดสันในอีก 29 วินาทีข้างหน้า

สถานีอวกาศขั้วโลกทั้งสองแห่งและช่องทางมิติหนึ่งแห่งตั้งอยู่ในช่องว่างที่แตกต่างกันสามช่องของโครงข่ายเชื่อมต่อพอดี

ในระหว่างที่กระบวนการเคลื่อนทัพของยานทรงปริซึมดำเนินไป กระแสไฟฟ้าสีขาวละเอียดไม่เคยหยุดนิ่ง มันระเบิดออกเป็นกลุ่มไฟขนาดเล็กบ้างใหญ่บ้างตลอดเส้นทาง

เมื่อสสารถูกย่อยสลายจนกลายเป็นโปรตอนและนิวตรอน มันจะรวมตัวกันใหม่อย่างรวดเร็วกลายเป็นอะตอมไฮโดรเจน ไอโซโทปไฮโดรเจน อะตอมฮีเลียม และธาตุที่มีมวลอะตอมสูงกว่านั้น

ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่รุนแรงนี้เองที่ก่อให้เกิดกลุ่มไฟเหล่านั้น

"เชื้อเพลิง" ของกลุ่มไฟฟิวชันล้วนมาจากฝุ่นละอองในอวกาศ เศษโลหะที่ลอยเคว้ง อุปกรณ์ที่เสียหาย และซากศพของมนุษย์ที่ถูกกระแสไฟฟ้าสีขาวแยกสลาย