เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 300 การกลับมาของราชา
ในประวัติศาสตร์ของอารยธรรม เคยมีเรื่องราวเล่าขานถึงการร่วมมือกันสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอกอยู่หลายครั้ง
แต่การที่นักดนตรีระดับท็อปเท็นและท็อปฮันเดรดของวงการมาร่วมกันแต่งเพลงหนึ่งเพลงนั้น ถือเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและคงไม่มีใครทำได้อีก
หากมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ศิลปะยุคหลัง นี่จะเป็นตำนานที่ถูกเล่าขานสืบต่อกันไปนับพันปีอย่างแน่นอน
ทว่าในเวลานี้ ทั้งสองคนที่อยู่ในเหตุการณ์กลับไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรมากมายนัก
แม้เฉินเฟิงจะเปรยให้ฟังว่าในอนาคตพวกเธอจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ แต่ทั้งจงเล่ยและหลูเวยต่างไม่ใช่คนที่หวั่นไหวได้ง่ายๆ
ทั้งคู่ยังคงสงบนิ่ง พวกเธอรู้ดีว่าความสำเร็จในอนาคตก็คือเรื่องของอนาคต
หากตอนนี้มัวแต่หลงระเริงว่าไม่ต้องทำอะไรก็ไปถึงจุดนั้นได้ นั่นก็คงเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ
อีกอย่าง นั่นคือขีดจำกัดของพวกเธอแล้วหรือ?
ฉันไม่สามารถทำได้ดีกว่านี้เชียวหรือ?