กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 200 ก่อเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว
ภายในห้องทำงานของโอวกั๋วฉวน ทั้งสองนั่งเผชิญหน้ากัน
บรรยากาศไม่ได้อบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น ตรงกันข้าม มันกลับดูแปลกประหลาดชอบกล
มือขวาของโอวกั๋วฉวนวางอยู่บนถ้วยชา นิ้วเคาะขอบถ้วยเบาๆ สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเฉินเฟิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่วางตา
ตั้งแต่เฉินเฟิงกล่าวทักทาย เข้ามานั่ง และโอวกั๋วฉวนสั่งให้คนรับใช้ยกน้ำเปล่ามาให้ ทั้งคู่ก็ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรกันอีกเลย
โอวกั๋วฉวนรู้สึกไม่สบอารมณ์กับคนรุ่นหลังคนนี้เท่าไรนัก เขาอยากจะใช้อำนาจบารมีของผู้ใหญ่สั่งสอนอีกฝ่ายสักหน่อย
ท้ายที่สุดแล้ว การสนทนาครั้งก่อนของทั้งสองฝ่ายก็จบลงอย่างไม่น่าอภิรมย์นัก
“ยังไงผมก็ไม่ขาย! ต่อให้คุณโอวจะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์!”
โอวกั๋วฉวนยังคงจำน้ำเสียงแข็งกร้าวตอนที่เฉินเฟิงปฏิเสธเขาได้แม่นยำ ความรู้สึกขุ่นเคืองในใจจึงเป็นเรื่องปกติ
น่าเสียดายที่แม้ในปัจจุบัน อิทธิพลและทรัพย์สินของเฉินเฟิงจะยังเทียบกับโอวกั๋วฉวนไม่ได้ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ถือเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในประเทศคนหนึ่งแล้ว