บทที่ 159 กอบกู้ชื่อเสียงให้ปรมาจารย์เฉินเฟิง

第159章 กอบกู้ชื่อเสียงให้ปรมาจารย์เฉินเฟิง

เฉินเฟิงหลับตาลงและปิดการฉายภาพชั่วคราว

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียง พยายามทอดสายตามองออกไปไกลๆ ท่ามกลางแสงดาว

ทว่ายอดเขาเอเวอเรสต์นั้นอยู่ไกลเกินไป เขาจึงเห็นเพียงท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เป็นสีน้ำเงินเข้มเท่านั้น

แต่ไม่เป็นไร แค่ในใจรู้ว่าหอคอยสูงแห่งนั้นตั้งอยู่ที่นั่นก็พอแล้ว

เฉินเฟิงขยี้ตาแล้วกลับมานั่งบนโซฟา เรียกข้อมูลทางประวัติศาสตร์ออกมาดู แล้วกวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

กาลเวลาล่วงเลยไป ประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติผ่านไปอีกหลายปีในชั่วพริบตา

ความทุกข์ยากที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทำให้มนุษย์ทั้งมวลรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนภายใต้การนำของรัฐบาลโลก

มนุษย์เพิ่งผ่านพ้นความทุกข์ยากจากเชื้อเอสมาหมาดๆ ทุกคนต่างได้รับแรงบันดาลใจจากจิตวิญญาณของเหล่าวีรชนผู้ล่วงลับ ทำให้พลังแห่งเจตจำนงของแต่ละคนแข็งแกร่งขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน