บทที่ 158 การเผาไหม้ของตนเอง

บทที่ 158 การเผาไหม้ของตนเอง

ฤดูใบไม้ผลิปี 2523 สงครามที่ดุเดือดเลือดพล่านยิ่งกว่าครั้งไหนได้อุบัติขึ้นอีกครั้ง มนุษยชาติอาศัย “กำแพงสูง” ที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ ซึ่งสร้างขึ้นจากเปลวเพลิงและโล่พลังงานขนาดมหึมา ในที่สุดก็ไม่มีใครต้องติดเชื้อเพิ่มอีก

ผู้เสียสละได้กลายเป็นรอยเลือดที่จารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ที่เลือนหายไป

ผู้รอดชีวิตยังคงต้องสืบทอดเจตนารมณ์ของคนตาย แบกรับภาระในการสืบเผ่าพันธุ์และต่อต้านหายนะ เดินโซเซก้าวต่อไปข้างหน้า

สรุปสั้นๆ คือ มนุษยชาติสามารถตั้งหลักได้อย่างมั่นคง และเริ่มทำการโต้กลับ

มีการคิดค้นยาฆ่าเชื้อชนิดใหม่

มีการพัฒนาชุดป้องกันด้วยวัสดุใหม่

โมดูลพลังงานฟิวชันมีขนาดเล็กลงและพกพาสะดวกขึ้น จนสามารถติดตั้งบนมอเตอร์ไซค์สำหรับทหารราบได้

ผู้คนค่อยๆ รุกคืบไปข้างหน้า ผลักดันอาณาเขตที่เชื้อแบคทีเรียยึดครองให้ถอยร่นไปสู่แนวชายฝั่งที่ห่างไกล

ผู้ที่เคยติดเชื้อแต่ได้รับการรักษาจนหายดี ได้ติดตั้งร่างกายกึ่งจักรกลให้ตนเองและเข้าร่วมกับกองกำลังก่อสร้าง