บทที่ 160 โหมดแม่ชีมรณะ

บทที่ 160 โหมดแม่ชีมรณะ

ตลอดระยะเวลากว่าสองร้อยปีที่ผ่านมา ระดับเทคโนโลยีของอารยธรรมมนุษย์พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าระบบสุริยะจะถูกปิดตายทำให้มนุษย์ไม่สามารถก้าวออกไปสู่ภายนอกได้ ส่งผลให้การพัฒนาเทคโนโลยีดูบิดเบี้ยวไปบ้าง แต่ในแง่ของการขุดค้นทรัพยากรภายใน มนุษย์กลับทำได้อย่างถึงขีดสุด

ครั้งก่อนที่เฉินเฟิงมาที่นี่ เขาเพิ่งจะรู้ตัวว่าระบบสุริยะถูกบีบอัดและแสงมีความเร็วต่ำกว่าสามแสนกิโลเมตรต่อวินาทีก็ตอนช่วงท้ายแล้ว

แต่ครั้งนี้สถานการณ์กลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากที่มนุษย์สร้าง "ไดสันเมมเบรน" สำเร็จ พวกเขาก็ตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงของความเร็วแสงและมิติอวกาศได้ทันที

ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้สร้างปัญหาให้กับการพัฒนาเทคโนโลยีของมนุษย์อย่างที่เฉินเฟิงเคยเป็นกังวล

ความสามารถในการปรับตัวของชาวโลกนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เฉินเฟิงคาดคิดไว้มาก

จงเล่ยเคยเตือนเฉินเฟิงว่า "อย่ามองอารยธรรมเป็นเหมือนเด็กทารก ไม่จำเป็นต้องทะนุถนอมอย่างระมัดระวังขนาดนั้น"

สถานการณ์ในตอนนี้ได้พิสูจน์คำพูดของจงเล่ยได้อย่างสมบูรณ์แบบ