กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 157 เปลวเพลิงนิรันดร์และโล่ยักษ์แห่งนภา
กุมภาพันธ์ ปี 2521
กลางฤดูหนาวที่หนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ
หิมะโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า เกล็ดสีขาวโพลนล่องลอยดั่งขนนก
แสงไฟสลัวส่องสว่างไปทั่ว
ยามค่ำคืนนั้นเงียบเหงาและเย็นเยียบ
ริมทางที่เปียกชื้นและเงียบสงัด รถฉีดพ่นยาฆ่าเชื้อที่ติดตั้งอุปกรณ์ครบครันแล่นผ่านพื้นถนนที่ลื่นไถลด้วยความเย็นจัด เสียงโซ่กันลื่นกระทบพื้นดังแกรกกรากเป็นระยะ
หมอกสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าตามเส้นทางที่รถแล่นผ่าน ราวกับมังกรยักษ์ที่กำลังพลิกตัว
บนระเบียงของอาคารที่พักอาศัยริมทาง มีโคมไฟสีแดงแขวนประดับไว้
ถึงเวลาเทศกาลตรุษจีนแล้ว