บทที่ 107 เปิดฉากก็ระเบิดฟอร์ม

ตอนที่ 107 เปิดฉากก็ระเบิดฟอร์ม

เฉินเฟิงเบนความสนใจกลับมาที่ติงหู่ “พี่หู่คราวนี้อดทนได้ดีจริง ๆ นะครับเนี่ย อุตส่าห์กลั้นไว้ตั้งห้านาทีกว่าจะระเบิดอารมณ์ออกมา?”

ติงหู่ถลึงตาใส่ “แก…”

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เฉินเฟิงก็หันหลังวิ่งออกไปทางด้านข้างเสียแล้ว “วิ่งรอบสนามใช่ไหมครับ ผมรู้แล้ว เรื่องจิ๊บจ๊อยน่า”

ติงหู่ที่ถูกราดน้ำมันเข้ากองไฟคำรามลั่น “เดิมทีแกแค่ต้องวิ่งสิบรอบ แต่ตอนนี้แกต้องวิ่งยี่สิบรอบ! และต้องทำให้เสร็จภายในยี่สิบนาทีด้วย ไม่อย่างนั้นแกจบเห่แน่”

เฉินเฟิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “โอ้โห ยี่สิบนาที? มาตรฐานตอนนี้สูงขนาดนี้เลยเหรอครับ? ทุกคนเก่งกันจัง! เซรั่มปรับแต่งยีนกลายเป็นของพื้นฐานไปแล้วเหรอ? ฉีดกันทุกวันเลยหรือเปล่า? แล้วมันอยู่ได้นานแค่ไหนครับ?”

ติงหู่มองเขาด้วยสายตาเหมือนมองคนบ้า “แกพูดเพ้อเจ้ออะไรของแก วันนี้เป็นอะไรไป? สมองกลับหรือไง? เซรั่มปรับแต่งยีนน่ะมันถูกยกเลิกไปตั้งแต่น้อยกว่าร้อยปีที่แล้วแล้วไม่ใช่หรือไง”

เฉินเฟิงหัวเราะร่า

การยกเลิกเทคโนโลยีใดเทคโนโลยีหนึ่ง ย่อมหมายความว่ามีเทคโนโลยีใหม่ที่ดีกว่าเข้ามาแทนที่

“เป็นข่าวดีจริง ๆ ขอบคุณครับพี่หู่”