บทที่ 25 เขี้ยวเล็บแห่งกาลเวลา

ตอนที่ 25 เขี้ยวเล็บแห่งกาลเวลา

==================================================

คนเราน่ะนะ มีชีวิตอยู่ทั้งที ต่อให้รวยล้นฟ้าก็หนีไม่พ้นเกิด แก่ เจ็บ ตายอยู่ดี

มีตัวช่วยโกงชีวิต (Golden Finger) แล้วยังต้องทำตัวเหมือนสุนัขที่วิ่งวุ่นไปมาทั้งวันทั้งคืนงั้นเหรอ?

ไม่มีทางเสียหรอก ใช้ชีวิตให้สบายๆ เป็นตัวของตัวเองแบบนี้มันไม่ดีตรงไหน?

ทำไมไม่ทำตัวให้มีความสุขเข้าไว้ล่ะ?

ถูกปฏิเสธแล้วรู้สึกแย่เหรอ?

ไม่มีทางหรอก ก็แค่ตอนนั้นรู้สึกหงุดหงิดไปสักวินาทีหนึ่งเท่านั้นแหละ แต่อารมณ์ไร้สาระแบบนี้คงอยู่ได้ไม่เกินสามนาทีหรอก

เพราะยังไงทุกอย่างก็อยู่ในความคาดหมายอยู่แล้ว

ตั้งแต่ต้นไม่ได้ตั้งความหวังอะไรที่เกินตัว ดังนั้นจึงไม่มีความผิดหวังที่แท้จริงเกิดขึ้น