บทที่ 26 ชนชั้น

บทที่ 26: ชนชั้น

ปัง! ปัง! ปัง!

เฉินเฟิงเคาะประตูเสียงดังสนั่น

จงเล่ยสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทรา เธอยังไม่ได้สวมชุดนอนด้วยซ้ำ ในความงัวเงียเธอคิดว่าเกิดแผ่นดินไหว จึงรีบกระโดดลงจากเตียงทั้งกลิ้งทั้งคลานแล้วเปิดประตูเตรียมจะวิ่งหนีออกไป

ทั้งสองคนพุ่งชนกันเต็มแรงที่หน้าประตู

หากเป็นเฉินเฟิงคนก่อน คงถูกชนจนล้มคว่ำไปแล้ว

แต่ในตอนนี้ หลังจากผ่านการฝึกทหารในความฝันมานานสี่เดือน บวกกับการฝึกสมรรถภาพร่างกายอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก เมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน สัญชาตญาณการตอบสนองทำให้เขายืนหยัดได้อย่างมั่นคง

เขาไม่เพียงไม่ล้ม แต่ยังคว้าตัวจงเล่ยไว้ได้ทันท่วงที

คราวนี้เลยกลายเป็นว่า ร่างนุ่มนิ่มที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหญิงสาวได้ถลาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงปะทะที่หน้าอก เขาก็เผลอก้มมองลงไปเล็กน้อย