บทที่ 24 ปลาเค็มที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

บทที่ 24: ปลาเค็มที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

เวลาล่วงเลยดั่งสายน้ำ ในพริบตาก็ผ่านไปอีกสี่เดือน ในที่สุดเฉินเฟิงก็สมปรารถนา ได้ออกจากค่ายทหารเสียที

ใช่แล้ว ครั้งนี้เขาใช้เวลาถึงสี่เดือนเต็มกว่าจะได้รับอิสรภาพ

อาจเป็นเพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝันในช่วงแรก หรืออาจเป็นเพราะสมรรถภาพร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ ทำให้ชีวิตในค่ายทหารของเขาราบรื่นขึ้นเรื่อย ๆ

ต่อให้เขาจะพยายามเว้นระยะห่างจากทุกคนอย่างตั้งใจเพียงใด ก็ยังไม่อาจต้านทานมิตรภาพที่ถาโถมเข้ามาได้

ตลอดสี่เดือนนี้ ทุกครั้งที่เขานึกขึ้นได้ว่าควรจะไปเสียที เขาก็มักจะเผลอพูดกับตัวเองในใจว่า “วันนี้ถ้าบอกลาเลยมันจะดูปุบปับเกินไป ไว้หาจังหวะเหมาะ ๆ ค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน”