กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาวแสนดีของข้าผู้นั้นแม้จะโง่เขลา ทว่าลูกไม้กลับมิใช่น้อย หากมิใช่เพราะปีนั้นนางลอบวางแผน ข้าก็คงมิต้องแต่งเข้าจวนอัครเสนาบดี แต่งให้แก่คุณชายสองจวนอัครเสนาบดีที่เจ้าชู้เสเพลเป็นสันดานเช่นนี้
ไร้อำนาจไร้วาสนา พลอยให้ข้าต้องถูกผู้คนในจวนอัครเสนาบดีมองด้วยสายตาเย็นชาไปทั่วทุกหนแห่ง”
นางขบกรามแน่น ก้นบึ้งแววตาพาดผ่านจิตสังหารอันเข้มข้นสายหนึ่ง
หญิงรับใช้ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ด้านข้าง “ฮูหยิน เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเราควรทำเช่นไรเจ้าคะ”
“เถาเอ๋อร์ เจ้าติดตามข้ามานานหลายปีถึงเพียงนี้ เรื่องแค่นี้ยังต้องให้ข้าคอยสอนเจ้าทุกเรื่องอีกหรือ”
ฮูหยินรองช้อนเปลือกตาขึ้น ชำเลืองมองเถาเอ๋อร์อย่างเรียบเฉยแวบหนึ่ง