เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พระชายาเห็นจิ้งอี๋มีโทสะ มุมปากก็ยกยิ้มสมใจขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นวางท่าทางดั่งนายหญิงผู้ดูแลตระกูลในชั่วพริบตา:
“น้องสาวจิ้งอี๋ เอ่ยไปแล้วพวกเราก็เกือบจะได้เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ข้าหวังดีเดินมาทักทาย เจ้ากลับมีท่าทีเช่นนี้ หรือว่ากำลังเคียดแค้นที่เมื่อก่อนท่านอ๋องมิได้รับเจ้าเข้าจวนกันเล่า?”
จิ้งอี๋สบตานางอย่างเย็นชา: “ข้ากลับนึกยินดียิ่งนักที่ครานั้นท่านอ๋องมิได้รับข้าเข้าจวน หากต้องกลายเป็นคนในครอบครัวเดียวกับเจ้าจริง ๆ นั่นคงเป็นเรื่องที่ข้าไม่อยากพานพบที่สุดในชาตินี้!”
นางหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับมุมปาก แผ่นหลังเหยียดตรงอย่างสง่างาม น้ำเสียงแฝงความเวทนาอยู่ราง ๆ: “อีกทั้ง ข้ายังได้ยินมาว่าหลังจากท่านอ๋องตบแต่งพระชายาเข้าเรือนแล้ว พระชายากลับกลายเป็นเพียงเครื่องประดับชิ้นหนึ่ง ท่านอ๋องแทบจะไม่เคยค้างแรมในจวนอ๋องเลย