เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮูหยิน หอหอมล้นผู้คนพลุกพล่านตามากหลาย ข้ารับใช้กังวลว่าท่านนั่งอยู่ตรงนี้จะไม่ปลอดภัยเจ้าค่ะ”
นางติดตามผู้เป็นนายมาหลายปี คอยปรนนิบัติรับใช้อยู่ข้างกายตั้งแต่เยาว์วัย ย่อมกระจ่างแจ้งในอดีตสารพัดเรื่องของนางเป็นที่สุด
หลายปีมานี้ บรรดาคุณหนูและฮูหยินในเมืองหลวงที่เคยสนิทสนมกับผู้เป็นนายในวันวาน ต่างก็พากันห่างเหินจากนางไปจนสิ้น
วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผู้เป็นนายก้าวเท้าออกจากเรือน หลิ่วเอ๋อร์กระวนกระวายใจยิ่งนัก กลัวเหลือเกินว่าจะไปชนเข้ากับคนตาบอดไร้แววผู้ใด แล้วเอ่ยวาจาไม่เข้าหูจนยั่วให้ผู้เป็นนายต้องชอกช้ำใจ
จิ้งอี๋สีหน้าสลดลงเล็กน้อย น้ำเสียงหนักแน่น “หลิ่วเอ๋อร์ แม้แต่วาจาของข้าเจ้าก็ยังจะกังขาหรือ วันนี้จงฟังหมอเถิด พวกเราก็นั่งกันที่ห้องโถงใหญ่นี่แหละ”