กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งเอ้อร์หู่ลุกขึ้นยืน มือผอมแห้งกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม “ภรรยาเจียงสือ พวกเราจนปัญญาแล้วจริง ๆ ขอร้องเจ้าช่วยคิดหาหนทางให้พวกเราชาวบ้านเหล่านี้ด้วยเถิด!”
“อาเอ้อร์หู่ พวกท่านมีคนทั้งหมดเท่าใดกัน ทางที่ดีหาที่พักพิงก่อน แล้วค่อยคิดหาหนทางทีละน้อย ๆ”
เส้นเลือดแดงในตาของซ่งเอ้อร์หู่ลามไปทั่วตาขาว เต็มไปด้วยความเสียใจภายหลังและความเหนื่อยล้า “ยี่สิบคน คนที่เหลือล้วนพลัดหลงกันไปหมดแล้ว ไม่รู้เลยว่าพวกเขาไปที่แห่งใด ยังมีชีวิตหรือตายไปแล้ว!”
กำลังพูดอยู่ หลี่ซานก็หิ้วตะกร้าซาลาเปาที่ยังคงส่งไอควันร้อนกลับมา