เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชิงเหอได้ยินเสียงอุทานด้วยความตกใจของเจียงฝูดังมาจากในห้อง จิตใจพลันตระหนก เกรงว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้น จึงสบตากับลู่ชิงเฉิงแวบหนึ่ง แล้วรีบลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก
“ฝูเอ๋อร์ เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นรึ”
วาจาของนางยังมิทันสิ้นเสียง ร่างพลันแข็งทื่ออยู่กับที่
เบื้องหน้ามีคนเนื้อตัวสกปรกมอมแมม เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งหลายคนกำลังพยุงกันอยู่ พอมองดูให้ละเอียด กลับรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง
หน้าแผงขายของของหลี่ซานกำลังมีคนซื้อกระบุงไม้ไผ่ เขาเหลือบเห็นมีคนมามุงอยู่หน้าแผงของเจียงฝู แม้แต่การค้าก็มิอาจใส่ใจ “รบกวนท่านรอสักประเดี๋ยวขอรับ”
กล่าวจบ เขาก็สาวเท้าเดินเร็วรี่มาหยุดยืนอยู่หน้าแผงขายของของพวกชิงเหอ
อึดใจถัดมา หลี่ซานก็เหมือนกับเจียงฝูเมื่อครู่ ตกใจจนหลุดปากเสียงหลง “ท่านอาเอ้อร์หู่ พวกท่านไฉน พวกท่านไฉนถึงกลายมาเป็นสภาพเช่นนี้ได้เล่า”