ตอนที่ 230 ฮูหยินผู้พิทักษ์เมือง

เจียงสือตบไหล่ของเขา แววตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม “ดี! มีเจ้าอยู่ พี่ใหญ่ก็วางใจแล้ว”

ซ่งเปียวและอู๋เผิงกับพวกอีกหลายคนหัวเราะร่าก้าวขึ้นมา บนใบหน้าล้วนมีรอยยิ้มหยอกล้อ “ซานจื่อ ใช้ได้นี่ สายตาไวปานนี้ แม้แต่พี่ใหญ่ยังยอมรับเลย”

เจียงสือส่งพวกชิงเหอมาถึงหน้าร้านผ้าทะเลบุปผา ก็หันหลังเดินกลับไปยังสำนักคุ้มกันสินค้าพร้อมกับพวกซ่งเปียว

นับตั้งแต่แผงขายของของชิงเหอย้ายมาอยู่หน้าร้านผ้าทะเลบุปผา การค้าก็ดีขึ้นวันแล้ววันเล่า ปิ่นดอกไม้ที่เร่งทำในแต่ละวันล้วนแทบไม่เหลือ ยิ่งกระเป๋าถือสตรีที่นางทำขึ้นมาใหม่ พอนำออกมาตั้งก็ถูกแย่งซื้อจนหมดเกลี้ยง

บรรดาคุณหนูที่เดินเข้าออกร้านผ้า มักจะต้องหยุดแวะที่หน้าแผงของนางครู่หนึ่งเสมอ เพื่อเลือกปิ่นดอกไม้ที่ถูกใจสักชิ้น หรือไม่ก็หิ้วกระเป๋าถืออันประณีตกลับไปสักใบ