ตอนที่ 229 วันออกเดินทาง

หลี่ซานถอนหายใจหนักหน่วง หลุบตาลงเตะก้อนหินใต้ฝ่าเท้าพลางเอ่ยเสียงอู้อี้ “คนในหมู่บ้านล้วนพูดกันว่า ตอนนี้ครอบครัวพวกเจ้าไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ทั้งยังไปค้าขายในเมือง วันคืนนับวันยิ่งรุ่งเรือง ข้ากลัวว่าข้าจะคู่ควรกับเจ้าไม่พอ”

“เช่นนั้นเจ้าก็ต้องพยายามให้ดี ให้คู่ควรกับข้าสิ!” เจียงฝูมองเขา “พี่สะใภ้ข้าเคยบอกไว้ หากอยากมีความเป็นอยู่ที่ดี ก็ต้องพึ่งพาตนเองหามาทีละก้าว”

“ทว่าข้าทำอะไรกันไม่เป็นสักอย่าง ตลอดทางหนีภัยแล้ง ข้าเรียนรู้วิธีล่าสัตว์ ทว่ายามนี้ข้าเพียงลำพัง......” เขาก้มหน้าลงด้วยความกระดากอาย หากให้เขาขึ้นเขาไปล่าสัตว์คนเดียว เขายังไม่กล้าจริง ๆ