ตอนที่ 220 เป็นเด็กโง่ตัวจริงเสียแล้ว

เจียงฝูยืดหลังตรงอย่างถือดี “พี่สะใภ้ ท่านไม่พูดข้าก็รู้ มิใช่ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าหรอกหรือ ข้าแม้จะมิเคยเรียนตำรา แต่หลักเหตุผลง่าย ๆ เพียงนี้ข้ายังคงเข้าใจ”

ชิงเหอยิ้มบาง ๆ “เข้าใจไม่น้อยจริง ๆ นั่นแหละ งานเย็บปักถักร้อยของพวกเจ้าก็ไม่อาจตัดสินว่าอันไหนดีหรือด้อยกว่ากันได้ ที่นางปักอยู่ในมือคืองานปักซูโจว กับงานปักภาคเหนือของพวกเราเดิมทีก็เป็นคนละแนวทางกัน”

เจียงฝูถามว่า “แตกต่างกันอย่างไรหรือ”

ชิงเหอไม่เข้าใจการปักผ้า เพียงแต่ในยุคปัจจุบันเคยอ่านตำรามาไม่น้อย เล่มหนึ่งในนั้นกล่าวถึงวิธีปักผ้าของแต่ละท้องที่ และที่เลื่องชื่อที่สุดก็คืองานปักซูโจว