กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น แสงอรุณจาง ๆ สาดส่องผ่านซี่หน้าต่างไม้ระแนง ทอดตัวเป็นริ้วเป็นสายลงบนฟูกเตียงในห้อง ขจัดไอเย็นที่หลงเหลือจากยามค่ำคืนให้มลายไป
ชิงเหอซุกตัวถูไถอยู่ในอ้อมอกของเจียงสือ ขยับเปลี่ยนท่วงท่าให้สบายตัวยิ่งขึ้นอย่างเกียจคร้าน แล้วหลับตาจมดิ่งสู่ห้วงนิทราต่อไป
เจียงสือหลุบตาลง กลิ่นอายอุ่นร้อนพัดผ่านข้างหูนางขณะเอ่ยเสียงแผ่วเบา “หากร่างกายเหนื่อยล้า วันนี้ก็นอนพักผ่อนอยู่บ้านให้สบายใจเถิด ข้ากับฝูเอ๋อร์ไปตั้งแผงขายของเอง!”
“ตั้งแผงขายของหรือ?!”
ชิงเหอได้ยินดังนั้นพลันตื่นเต็มตา นางผุดลุกขึ้นนั่งจากอ้อมอกเขาอย่างกะทันหัน ยกมือตบหน้าผากตัวเองด้วยความตระหนักรู้
“เกือบลืมไปเสียสนิทว่าต้องไปตั้งแผงขายของ เมื่อคืนยุ่งจนดึกดื่น เกือบจะทำให้เสียการใหญ่แล้ว”