กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชิงเหอพยักหน้า “พี่สะใภ้กล่าวได้ถูกต้อง คนในครอบครัวเราไม่กี่คนย่อมไม่ไหวจริง ๆ ต่อให้พวกเราแต่ละคนไม่กินไม่นอน ปริมาณที่ทำออกมาได้ในหนึ่งวันก็มีจำกัด ข้าตั้งใจจะไปตามพี่น้องชุนเถากับพี่เซี่ยฉานมาช่วยงาน แล้วจ่ายค่าจ้างแรงงานให้พวกเขา”
สิ้นคำพูดของนาง ทุกคนต่างก็เงียบงันลง
สุดท้ายยังคงเป็นมารดาเจียงที่เอ่ยปาก “ชิงเหอ ที่เจ้าพูดมานี้เกรงว่าจะไม่ค่อยเหมาะกระมัง”
“ท่านแม่ ท่านลองบอกความคิดมาเถิด ไม่เหมาะสมอย่างไรหรือ”
มารดาเจียงไม่รู้หนังสือ ได้แต่หักนิ้วมือนับ “แม่จะคิดบัญชีให้เจ้าดู ปิ่นดอกไม้หนึ่งอันขายได้ 8 อีแปะ ปิ่นไม้อันละ 10 อีแปะ ยางรัดผมพวกเรายังไม่นับ รวมแล้วก็ขายได้เงินเพียงไม่กี่อีแปะนี้ พวกเราจะเอาที่ไหนไปจ่ายค่าจ้างแรงงานให้ผู้อื่นเล่า”