เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงฝูกำลังจะอ้าปากพูด ก็ถูกชิงเหอดึงรั้งไว้หมับ “นี่เป็นเรื่องมงคลยิ่งใหญ่ของศิษย์พี่ ย่อมสมควรให้ศิษย์พี่เป็นผู้เอ่ยปากเอง”
เจียงฝูเบะปากอย่างเสียมิได้ “เช่นนั้นก็ได้ ศิษย์พี่ ท่านรีบเล่าเร็วเข้า ท่านทำอย่างไรพี่เซี่ยฉานถึงยอมตกลงรับปากท่านได้” สิ้นเสียงพูด นางถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอหลุดปากไป รีบยกมือขึ้นปิดปากอย่างลนลาน
เรือนพักชั่วคราวแห่งนี้มิได้มีเพียงครอบครัวเจียงและซ่งสองตระกูลอาศัยอยู่ ครอบครัวของหลี่หู่ก็พักอยู่ที่นี่เช่นกัน
แต่ละบ้านกำลังก่อไฟหุงหาอาหารอยู่ในลานเรือน ครั้นได้ยินข่าวนี้พลันเงียบสงบลงในพริบตา ทุกคนต่างชะงักอึ้งไป ครั้นคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าเรื่องนี้น้ำไหลย่อมเกิดร่องน้ำ สมควรเป็นไปตามธรรมชาติอยู่แล้ว จึงกรูล้อมเข้ามาข้างหน้า พากันกล่าวแสดงความยินดีกับซ่งเปียวไม่ขาดสาย