ตอนที่ 200 ข้าดูออกตั้งนานแล้ว

ด้วยกลัวว่าตนเองจะฟังผิด แม่สามีซุนจึงเอ่ยถามซ้ำอีกประโยค “เจ้าหมายความว่ายังจะมอบสินสอดให้ฉานเอ๋อร์อีกหรือ” จากนั้นก็ส่ายหน้า เอ่ยเสริมอีกประโยค “เจ้าดีต่อพวกนางสองแม่ลูก ทั้งยังจะสร้างเรือนให้พวกเราคนแก่สองคน สินสอดนี้ก็ไม่ต้องให้แล้ว”

“เช่นนั้นไม่ได้!” น้ำเสียงของซ่งเปียวหนักแน่นจริงจัง “ข้าดีต่อพวกนางเป็นเรื่องที่สมควรทำ การสร้างเรือนให้ท่านผู้เฒ่าทั้งสองเป็นความเต็มใจของข้า การแต่งงานมอบสินสอดเป็นธรรมเนียม ข้าซ่งเปียวแต่งภรรยาทั้งทีจะละเลยธรรมเนียมได้อย่างไร”

ในก้นบึ้งหัวใจของแม่สามีซุนยิ่งเพิ่มความพึงพอใจในตัวซ่งเปียวขึ้นอีกหลายส่วน การฝากฝังสองแม่ลูกเซี่ยฉานไว้กับบุรุษเช่นนี้ วันหน้าเมื่อตนเองลงไปปรโลกก็สามารถมีคำอธิบายให้แก่บุตรชายที่ด่วนจากไปได้แล้ว ว่าภรรยาและบุตรสาวของเขาลบล้างความยากลำบากอยู่อย่างสุขสบาย