ตอนที่ 202 ไฉนจึงไม่ได้

ราตรีกาลแผ่ปกคลุมถนนบนเขาอันคดเคี้ยวสูงชัน หลิ่วซื่อไห่ยกมือสะบัดแส้ม้า กำลังจะเร่งม้าให้เพิ่มความเร็ว ทว่าหลิ่วเซิงและซุนจวี๋ฮวาในห้องโดยสารรถม้ากลับต้องโคลงเคลงอย่างแรงตามตัวรถ รถม้าพลันหยุดชะงักลงกะทันหัน

ท่ามกลางความมืดมิด เสียงโกรธแค้นของชาวบ้านดังระงมสลับกันไปมาสะท้อนก้องในหุบเขา ชวนให้รู้สึกวังเวงพิลึกพิลั่นยิ่งขึ้นหลายส่วน

“บัณฑิตหลิ่ว เจ้าไม่เห็นแก่ความผูกพันของคนบ้านเดียวกันเช่นนี้ได้อย่างไร! ครานั้นพวกเราทุกคนเชื่อถือนายท่านบัณฑิตซิ่วไฉเช่นเจ้า ถึงได้แยกทางเร่งรุดร่วมกับกลุ่มของหัวหน้าหมู่บ้าน บัดนี้พวกเจ้ากลับคิดจะทิ้งทุกคนแล้วแอบหนีไป เรื่องนี้น่ะฝันไปเถอะ!”