กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยฉานเห็นเสี่ยวเป่ากับแม่สามียืนอยู่ที่หน้าประตู ก็ลนลานผละออกจากอ้อมอกของซ่งเปียว นางก้มหน้าไม่กล้ามองแม่สามีของตน เอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า
“เมื่อครู่ข้าเกือบจะหกล้ม ท่านอาซ่งจึงช่วยประคองแม่ไว้ ท่านแม่ เสี่ยวเป่า พวกเจ้าออกมาได้อย่างไรกัน”
นางเดินเข้าไปกุมมือเสี่ยวเป่า หางตาแอบชำเลืองมองแม่สามีแวบหนึ่ง เมื่อเห็นสีหน้าของนางเป็นปกติดี ในใจจึงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“เป็นข้ากับย่าเป็นห่วงท่านแม่ เลยออกมาตามหาท่านแม่เจ้าค่ะ” เสี่ยวเป่าดูบรรยากาศอันละเอียดอ่อนของผู้ใหญ่ไม่ออก เอ่ยขอบคุณซ่งเปียวด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว “ท่านอาซ่ง ขอบคุณที่ช่วยประคองท่านแม่ของข้าเจ้าค่ะ”