กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าเองก็มีความคิดนี้เช่นกัน แม้ว่าอากาศจะยังไม่นับว่าหนาวเหน็บ ทว่าหากผู้คนมากมายเพียงนี้ช่วยกันสร้างบ้านพร้อมกัน ชั่วครู่ชั่วยามคงไม่อาจเข้าพักอาศัยได้”
ทั้งสองปรึกษาหารือกันด้วยเสียงแผ่วเบาเสร็จสิ้น ก็บอกกล่าวมารดาเจียงคำหนึ่ง แล้วออกจากลานเรือนที่พักชั่วคราวแห่งนี้ไป
หมู่บ้านลั่วเสียมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์จริงแท้ ผู้คนเกินครึ่งในหมู่บ้านล้วนพักอาศัยในเรือนกระเบื้องอิฐเขียว ทั้งสองเดินไปพลางมองดูไปพลางในหมู่บ้าน ชาวบ้านรู้ว่าพวกเขาคือผู้ลี้ภัยที่หนีภัยแล้งมา มองเห็นแต่ไกลก็รีบร้อนปิดประตูใหญ่บ้านตนเองแน่นหนา
ชิงเหอกับเจียงสือสบตากัน ส่ายหน้าอย่างจนใจ