เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายผู้นั้นเห็นทั้งสองมีอัธยาศัยไมตรี ก็พลันคลายความขลาดกลัวเมื่อครู่ลง “ช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก ข้าเองก็แซ่เจียง นามเจียงซีวั่ง ตอนนี้ข้าจะพาทุกท่านไปดูบ้านประเดี๋ยวนี้”
เขาปิดประตูเรือนของตนแล้วเดินนำหน้า พลางเดินพลางเอ่ยแนะนำ “บ้านหลังนี้อาฝั่งพ่อของข้าไหว้วานให้พวกเราช่วยดูแลให้ ไม่กี่วันก่อนบอกว่าจะขายทิ้ง ตัวบ้านเพิ่งสร้างได้เพียงสามปี ยังนับว่าเป็นบ้านใหม่อยู่”
เจียงสือรับฟังอยู่ ครั้นแล้วก็เอ่ยถามขึ้นมาหนึ่งสองประโยค “ในเมื่อเป็นบ้านใหม่ เหตุใดอาฝั่งพ่อของเจ้าจึงคิดจะขายเล่า”
เจียงซีวั่งมีสีหน้าปลาบปลื้มภาคภูมิใจ ก้นบึ้งดวงตาเป็นประกายตื่นเต้น “บุตรชายของอาฝั่งพ่อข้าสอบติดจวี่เหริน คนทั้งครอบครัวจึงย้ายตามบุตรชายไปเสวยสุขแล้ว”
“นี่นับเป็นเรื่องมงคลยิ่ง” เจียงสือเอ่ยตอบอย่างมีมารยาท