ตอนที่ 177 ระบบจำหน่ายหมายเลข 001 ฉลาดจริง

“ไม่รู้ก็ลองดูสิ! หาสิ่งของมาสักชิ้นตามใจชอบ ดูว่าหลังจำหน่ายแล้วจะได้ตำลึงเงินหรือว่าให้สิ่งของ!” ในใจของเจียงสือเองก็ใคร่รู้ยิ่งนัก

ชิงเหอใคร่ครวญดู ตั้งใจจะหาสิ่งของโบราณสักชิ้นมาลองดู ของในยุคโบราณก็น่าจะนับเป็นของโบราณกระมัง?

หาอยู่ครึ่งค่อนวัน ก็มิพบสิ่งของมีค่าแม้แต่ชิ้นเดียว นี่จะโทษนางก็มิได้ ยามนี้พวกเขากำลังหนีภัยแล้งอยู่ ก่อนหน้าจะหนีภัยแล้งพวกเขาก็ล้วนเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาสามัญที่สุด ของโบราณภาพเขียนอักษรศิลป์เหล่านี้ในบ้าน มิมีสักชิ้นเดียว

“จริงสิ ชามกระเบื้องหยาบ” ชิงเหอนำชามกระเบื้องหยาบใบใหญ่ที่พวกเขาใช้กินข้าวออกมา นิ้วมือแตะลงบนคำว่าจำหน่ายบนหน้าจอเบา ๆ เสี้ยวหนึ่ง