กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายชราเคราขาวดื่มจนมึนเมาในท้ายที่สุด ยามจากไปยังไม่ลืมที่จะอุ้มไหสุราเลิศรสที่ชิงเหอมอบให้ไว้ในอ้อมอก
“ตาเฒ่าดื่มอย่างเบิกบานใจแล้ว ขอตัวล่วงหน้าไปก่อน! รอให้ข้าดื่มสุราเลิศรสในไหใบนี้หมดเสียก่อน ย่อมจะไปตามหาพวกเจ้าที่ฉงโจว จำไว้ว่าจงเตรียมสุราเลิศรสไว้หลาย ๆ ไหเล่า!”
สิ้นเสียงลง ร่างพลันวูบไหว คราเดียวคนก็อันตรธานหายไปจนไร้ร่องรอย
ซ่งเปียวและอู๋เผิงรับงานคุ้มกันสินค้ามาเนิ่นนานหลายปี ย่อมเคยพบเห็นยอดฝีมือในยุทธภพมามิใช่น้อย ทว่ากลับเพิ่งเคยพานพบผู้ที่มีฝีมือเอกอุถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก จนมิอาจหักห้ามใจกล่าวชมเชยได้
“ฝีมือยอดเยี่ยมปานนี้ เกรงว่าต่อให้ทั่วทั้งหนานเซี่ยก็คงนับเป็นหนึ่งหรือสองกระมัง!”
ผู้คนรับประทานอาหารเสร็จสิ้น บรรดาผู้ที่โดยสารเรือมาตลอดทั้งวันล้วนทานทนไม่ไหวอีกต่อไป ต่างพากันหลับสนิทไปหมดสิ้น