กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กลัวคนในครอบครัวจะสงสัย จึงยอมรับไปตรง ๆ “ใช่ ตกดึกข้าหิว กินของอยู่แล้วไม่ระวังทำชามตกแตก”
เจียงฝูเบะปาก “พี่สะใภ้ คราวหน้าตอนดึกท่านกินของอย่าลืมเรียกข้าด้วยนะ ห้ามแอบกินของดี ๆ คนเดียวเด็ดขาด!”
มารดาเจียงตีตัวนางทีหนึ่ง “จะมีของดีอะไรกันให้กินกัน พวกเรามีของแค่นี้เอง! ฟังไม่ออกรึว่าพี่สะใภ้ของเจ้าพูดล้อเล่นน่ะ!”
เจียงฝูแลบลิ้น “ข้าไปเก็บของแล้วเจ้าค่ะ!”
พอกินข้าวเช้าเสร็จ หัวหน้าหมู่บ้านก็อธิบายการจัดแจงการเดินทางต่อไปให้ทุกคนฟัง “ทุกคนเร่งฝีเท้ากันหน่อย พวกเรายังเหลือการเดินทางอีกราว ๆ ยี่สิบวันก็จะถึงฉงโจวแล้ว”