กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวลาล่วงเลยไปอีกครึ่งชั่วยาม
เสียงเด็กร้องไห้จ้ากระจ่างใสพลันแว่วดังออกมา
หมอเฒ่ามองดูทุกสิ่งแทบจะด้วยความตกตะลึง พึมพำกับตนเองอย่างเหลือเชื่อ “ช่วยชีวิตรอดกลับมาได้จริง ๆ ช่วยชีวิตรอดกลับมาได้จริง ๆ!”
หญิงที่คลอดบุตรแม้ยังคงอ่อนแรง ทว่าก็พ้นขีดอันตรายแล้ว นางทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลง พยายามยันกายลุกขึ้นด้วยความอ่อนเพลีย
เพียงแต่ร่างกายเดิมทีก็อ่อนแอทั้งยังเพิ่งคลอดบุตรเสร็จสิ้น อย่าว่าแต่ลุกขึ้นเลย แม้แต่เรี่ยวแรงจะขยับสักนิดก็ยังไม่มี
ชิงเหอมองไปยังนาง น้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นเด็กชายที่แข็งแรงมาก ร่างกายของเจ้าอ่อนแอเกินไป อย่าเพิ่งขยับเลย”
“คุณหนู ขอบคุณท่านยิ่งนัก! หากมิใช่ท่าน สองแม่ลูกเราคงจะ……” ในวาจาของหญิงผู้นั้นเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจต่อชิงเหอ