เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท่านหมอชราอารมณ์ดีนัก “คุณหนู สูตรตำรับยาเม็ดของเจ้ายอดเยี่ยมยิ่งนัก ยาเม็ดนี้มีเท่าใด หอโอสถโซ่วเสียนของพวกข้าก็ต้องการเท่านั้น”
ชิงเหอนำยาเม็ดทั้งหมดออกมา “วันนี้ข้านำมาเพียงเท่านี้ แต่ละชนิดข้าเฝ้าดูทำด้วยตนเอง บนกล่องยังระบุอาการป่วยที่ยาเม็ดแต่ละชนิดใช้รักษา ท่านค่อย ๆ ดูได้ ข้าจะเขียนขั้นตอนที่เพิ่งช่วยหญิงคลอดบุตรเมื่อครู่ไว้”
ท่านหมอยกยาเม็ดแต่ละชนิดมาไว้ที่ปลายจมูก ตั้งใจแยกแยะว่าทำจากสมุนไพรกี่ชนิด รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยจางหาย
ชิงเหอยื่นสิ่งที่เขียนเสร็จแล้วให้ท่านหมอ “ท่านหมอ ขั้นตอนเมื่อครู่ข้าเขียนไว้หมดแล้ว หวังว่าเมื่อพบผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ ท่านหมอจะลงมือรักษาด้วย”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น คุณหนูมีจิตใจกว้างขวางเช่นนี้ เฒ่าชราผู้นี้เลื่อมใสยิ่งนัก”
ท่านหมอชราพลางเอ่ย สายตากลับไปมองยาเม็ดเหล่านั้น “ยาเม็ดเหล่านี้ของเจ้าล้วนมีค่ามาก หนึ่งเม็ด 80 อีแปะ คุณหนูคิดว่าสมเหตุสมผลหรือไม่”
ยาเม็ดเหล่านี้ล้วนทำจากสมุนไพรธรรมดา 80 อีแปะนับเป็นราคาสูงแล้ว ชิงเหอจึงรับปาก “เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านหมอ”
ท่านหมอมองชิงเหอ อยากเอ่ยแต่ก็หยุด สุดท้ายยังคงเอ่ย “คุณหนู ยาเม็ดเหล่านี้ของเจ้าจะมีอีกเมื่อใด ไม่ว่าจะมีเท่าใด ก็ส่งตรงมาที่หอโอสถโซ่วเสียนได้เลย”
ชิงเหอกลับไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้ พวกเขาหนีภัยแล้งลงมาตลอดทาง ไม่ว่าจะร่วมมือกับผู้ใด ก็เป็นการค้าครั้งเดียว