ตอนที่ 169 กลิ่นอายแผ่วเบา

“เถ้าแก่ พวกข้าอยากจะสอบถามเรื่องท่าเรือสักหน่อย!”

“โอ้? เรื่องท่าเรือหรือ?” เถ้าแก่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สายตากวาดมองสำรวจคนทั้งหลายใหม่อีกรอบ “พวกเจ้าคิดจะนั่งเรือหรือ?”

เจียงสือพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว เถ้าแก่พอจะรู้หรือไม่ว่า หากคิดจะเหมาเรือข้ามแม่น้ำ ควรไปหาผู้ใด?”

“เหมาเรือหรือ?”

เถ้าแก่เผยสีหน้าประหลาดใจ นึกไม่ถึงว่าคนที่ดูจากการแต่งกายแล้วไม่ต่างอันใดจากชาวบ้านทั่วไป จะเอ่ยปากเหมาเรือขึ้นมาเสียได้

“ขอรับ เถ้าแก่! มิปิดบังท่าน พวกข้าเป็นชาวบ้านที่หนีภัยแล้ง มุ่งหน้าลงใต้ตลอดทางจนผ่านเมืองหลินเฉิง คนในหมู่บ้านมีค่อนข้างมาก พวกข้าจึงวางแผนจะเหมาเรือข้ามแม่น้ำเพื่อให้สะดวกยิ่งขึ้น”

“การเหมาเรือนั้นมิใช่ถูก ๆ เลยนะ พวกเจ้า...” เถ้าแก่เอ่ยไม่ทันจบประโยค