ตอนที่ 132 มารดาเจียงกับหลี่หลานกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน

ในที่สุดเขาก็นั่งลงข้างกองไฟ เขย่าขาไขว่ห้างพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “หากให้ข้าพูดนะ พวกเจ้าคนเหล่านี้ช่างไม่เจียมกะลาหัว คิดจะขึ้นเขาหรือ ในหุบเขานั่นใช่ใครจะสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปล่าสัตว์ได้เสียที่ไหน คนที่ไปเมื่อเช้าคงเป็นเพราะดวงดี เหยื่อล่ายังไม่ตื่นนอน ตื่นสาย จึงถูกพวกเขาจับได้ด้วยความบังเอิญกระมัง”

เขาจงใจลากเสียงยาว หางตาเหลือบมองผู้คน น้ำเสียงยิ่งแหลมคมเหน็บแนม “ส่วนคนที่ไปตอนบ่ายน่ะหรือ จุ๊ จุ๊ จุ๊ โชคคงไม่ดีขนาดนั้นแล้ว ไม่แน่ป่านนี้ คนพวกนั้นอาจจะถูกสัตว์ป่าดุร้ายจับกินไปหมดแล้ว!”

“ซ่งอวี้หลง หากเจ้ายังพล่ามไร้สาระอีก ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!”