กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมา ก็ถูกตัวเองปัดตกไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มของพวกซ่งเปียวมีชายฉกรรจ์กำยำล่ำสันถึงเจ็ดแปดคน ย่อมไม่มีทางตกลงไปทั้งหมดเป็นแน่
สายตาของเจียงสือเหลือบมองนาง เห็นนางนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใดมาตั้งแต่เมื่อครู่ ก็นึกว่านางถูกเสียงหมาป่าหอนทำให้ตกใจกลัว น้ำเสียงจึงอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว ปลอบประโลมระคนปลอบขวัญว่า “ชิงเอ๋อร์ ไม่ต้องกลัว เสียงหมาป่าร้องนั่นอยู่ไกลจากพวกเรามาก นอกจากหมาป่าแล้ว สัตว์ป่าชนิดอื่นยามค่ำคืนแทบไม่ออกมาเลย”
ชิงเหอเงยหน้าขึ้นมองเจียงสือ แล้วเอ่ยข้อสันนิษฐานในใจออกมา “ศิษย์พี่มิใช่คนทำการบุ่มบ่าม ตอนนี้ยังไม่ลงจากเขา จะเหมือนกับอิ่งเอ๋อร์หรือไม่ ที่ตกลงไปในแอ่งลาด”