กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่ใหญ่เจียง พวกเราพบร่องรอยการเหยียบย่ำอยู่ทางด้านหน้า เถาหญ้าป่าถูกเหยียบหักสะบั้น ดูเหมือนคนมิใช่น้อย ไม่แน่อาจเป็นคนของทีมสอง พวกเขาต้องลงเขาไปจากทางนี้เป็นแน่”
หลี่หู่และหลี่ซานเดินกลับมา น้ำเสียงไม่อาจสะกดกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ได้
เจียงสือพยักหน้า กล่าวเสียงขรึมว่า “ทางพวกเราก็พบสถานการณ์เช่นกัน เถาหญ้าแถบนี้ถูกแผ้วถางออกหมดแล้ว จึงพบลาดผาชันแห่งนี้” เจียงสือชี้ไปยังจุดที่พวกเขาเพิ่งถางเสร็จ ลาดผาชันแคบและตั้งดิ่งสายหนึ่งพลันปรากฏสู่สายตา มืดมิดจนมองมิเห็นอะไรกัน ได้กลิ่นเพียงไอดินคาวชื้นเท่านั้น”
ประกายความหวังที่เพิ่งจุดติดขึ้น พลันถูกลาดผาชันลึกสุดหยั่งแห่งนี้ราดรดจนดับมอดในพริบตา