ตอนที่ 115 เจอหมูป่า อิ่งเอ๋อร์หายตัวไป

เสียงนกร้องรอบข้างพลันเงียบหายไปในพริบตา แม้แต่สายลมยังหยุดพัด ป่าเขาพลันตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วขณะ

มีอันตราย! นี่คือปฏิกิริยาแรกของชิงเหอ

ขนทั่วร่างของนางลุกชัน ผิวพรรณทุกชุ่นแผ่ไอเย็นเยียบ นางยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ มิกล้าขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวใหญ่โตแม้เพียงเสี้ยว แม้กระทั่งลมหายใจยังผ่อนเบาลงโดยจิตสำนึก ค่อย ๆ หันกายกลับไป สายตาจับจ้องความเคลื่อนไหวที่อยู่ไม่ไกลอย่างไม่วางตา

แลเห็นเพียงไม่ไกล หมูป่าร่างมหึมาตัวหนึ่งกำลังยืนตระหง่านอยู่ห่างออกไปสองเมตร

ทั่วร่างของมันเต็มไปด้วยขนหยาบแข็งสีเทาดำ เปรอะเปื้อนโคลนตมและหญ้าแห้ง เสียงหอบหายใจหนักหน่วงเล็ดลอดออกมาจากโพรงจมูกของมัน คละเคล้าด้วยกลิ่นคาวเฉพาะตัวในป่าเขาพัดปะทะใบหน้า