ตอนที่ 113 คืนนี้จะจัดการนางให้สาสม

บนเส้นทางหนีภัยแล้ง ยามราตรีของหมู่บ้านร้าง เงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงหายใจอันอึดอัดทรมาน

ชาวบ้านยี่สิบสามสิบคนที่มิได้โดนยาสมุนไพรเบียดเสียดอยู่ด้วยกัน หัวใจแทบจะกระดอนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย

เมื่อมองดูเพื่อนบ้านร่วมหมู่บ้านที่หมดสติไปเหล่านั้น ความยินดีที่รอดพ้นเคราะห์มาได้เมื่อครู่ ก็ถูกความตื่นตระหนกไร้ขอบเขตกลืนกินจนหมดสิ้น ในใจบังเกิดความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาสายหนึ่ง

พรุ่งนี้เมื่อลืมตาตื่นขึ้น สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่ จะเป็นหนทางรอดหรือ ชาวบ้านร่วมหมู่บ้านที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาค่อนชีวิตเหล่านี้ ยังจะฟื้นขึ้นมาได้อีกหรือไม่

ทุกวันที่เอื้อนเอ่ยวาจา มีเพียงความสิ้นหวังอันหนักอึ้ง ประหนึ่งหินก้อนยักษ์ที่กดทับอยู่บนขั้วหัวใจของทุกคน