ตอนที่ 112 ชาวบ้านถูกพิษ

คนที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านมาหลายสิบปี ยามนี้ทั่วร่างสั่นสะท้านไปหมด น้ำเสียงสั่นเครือแฝงเสียงสะอื้นไห้ “พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ พวกเราเป็นเพียงชาวบ้านที่หนีภัยแล้ง เงินทองอะไรก็ไม่มี พวกเจ้าทำอะไรกับชาวบ้านเหล่านี้”

เขาตะโกนจนเสียงแหบแห้ง ทางนี้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตถึงเพียงนี้ ทว่าชาวบ้านกลับยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนกองหญ้าแห้ง เมื่อครู่เขาตะโกนเรียกลูกชายตนเองสุดชีวิต หลี่ซานกลับไม่แม้แต่จะขยับเปลือกตา ไอเย็นยะเยียบสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง ในใจเขากระจ่างแจ้ง เกรงว่าอาหารการกินเหล่านั้นจะมีปัญหาจริง ๆ เสียแล้ว!

“ฮึ ทำอะไรกันน่ะรึ ไอ้พวกผีจนทั้งหลาย ไม่คู่ควรที่จะรู้” ความอดทนของคนชุดดำหมดสิ้นไปนานแล้ว มือที่กุมดาบเงื้อขึ้นอย่างเหี้ยมเกรียม มองเห็นอยู่รำไรว่ากำลังจะฟันลงไปยังหัวหน้าหมู่บ้าน!